Jestem doktorantką językoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim. Na tej samej uczelni ukończyłam pięcioletnie studia logopedyczne, uczestnicząc w wielu konferencjach i prowadząc koło naukowe. Brałam udział we wdrażaniu w placówkach oświatowych programu promującego akceptację różnorodności, w tym osób jąkających się.
Szczególnie bliskie są mi zagadnienia związane z niepłynnością mowy – jąkaniem i giełkotem. Interesuje mnie zarówno praca terapeutyczna, jak i osobiste doświadczenia pacjentów jąkających się oraz ich sposób funkcjonowania w codziennym życiu. Na co dzień pracuję również w innych obszarach logopedii, wspierając rozwój mowy, języka i kompetencji komunikacyjnych.
W swojej pracy dużą wagę przywiązuję do relacji z pacjentem oraz tworzenia atmosfery bezpieczeństwa i akceptacji. Zależy mi na tym, aby terapia była przestrzenią, w której można rozwijać swoje umiejętności, zadawać pytania, próbować nowych sposobów komunikowania się i przede wszystkim czuć się sobą. Wierzę, że dobra terapia logopedyczna powinna uwzględniać nie tylko potrzeby związane z mową i językiem, lecz także to, w jaki sposób pacjent chce komunikować się i funkcjonować na co dzień.